जग हाय तहानल पर्जन्य जळ
भरभरुन गळ ऊतू दे नरसाळ
डोळे लावुन वाट पाहे वाडवळ
आणिक अखिल विश्व सगळं
बघ या ढगाला लागलिया कळ
थेंब थेंब कवातरि गळतोय नळ
जळगाव धुळ तपमान सेहेचाळ
घाटावरुन सालली मुंबयला पळापळ
जो तो पाण्याहाटी करतोय वळवळ
सब्बन सजीवाही दारुण होय तळमळ
अरे मेघा दयाघना कोसळ रे कोसळ अमृत जलधारे तुष्ट करी जन सकळ
वाहू दे शिवारी ओघळते ओहोळ
होऊ दे हिरवे जकले रानोमाळ
हेमन ऊतराई वरुणा सर्वकाळ
येवू दे खाली नभ भरले आभाळ
No comments:
Post a Comment