तरुवर कुठार
कुराड हांगे तरुवराला
वरसड कोण तू का मी
मायास दांडा आधार तुला
पोतेह्या पायावर उभा रे मी
फलाहार भुकेल्या जीवाला
तानभूक शमवितो मी
थकलाभागला माया सावलीला
बांधाया घरकुल उपयोगी मी
ममा फुलांनी देव हजविला
चंदन बनून झिझातो मी
पावसाने चिंब केले धरतीला
कारण भूवर उभा हाय मी
माहा श्वास जगवी जीवाला
माणूस जगण्या आधार मी
अरे मरत्यामनुजा सोबतीला
सवता सरणावर जळतो मी
देवाया ठायी जागा हाय मला
वृक्षदेव सकलां पुजनीय मी
नकोगे कुठार विसारु मजला
दोगात वरसड तू का मी
अवड्यात कुर्हाडीया घाव पडला
कण्हत वृक्ष रुदन करी अंतर्यामी
कह हमजावू या माह्या अर्धांगाला
पातं वेगळं तरि दांड्यात मी.
..........पी. हेमंतराम कविवर.
ं
No comments:
Post a Comment